Vandaag (woensdag 27 augustus) wordt weer een ‘lange dag’ voor de deelnemers aan het NK Dammen Algemeen 2025 en het NK Dammen voor Vrouwen 2025, alsook voor alles en iedereen ‘er omheen’.
Dat is niet erg (er is niets mooiers dan sport op topniveau), maar wel slopend voor eenieder; ga er maar gerust vanuit dat er, voor de meeste betrokkenen, pas vanavond na de klok van 9 uur een einde komt aan deze dam-dag!
Het zij zo.

Vanwege de lawine aan partijen, die vandaag besproken moeten worden, gaan we dan ook maar direct los!

De twaalfde ronde . . .

Bespiegelingen vooraf: Jitse Slump kan vanmorgen als één van de weinige uitrusten; hij had eigenlijk moeten aantreden tegen Edwin de Jager, maar zoals u weet moest de laatste zich helaas terugtrekken uit het toernooi!
Toch is Slump nagenoeg uitgeschakeld voor de eindzege en zelfs voor ‘het podium’ moet hij waarschijnlijk nog een huzarenstukje uithalen door of (vanmiddag) Baliakin te verslaan of (morgen) Van IJzendoorn; allebei zou helemaal mooi zijn voor de Limburger!

Ook Wouter Sipma en Martijn van IJzendoorn zijn nog niet uitgeschakeld voor een medaille, maar net als Slump lijkt een nationale titel dit jaar niet meer voor de hand te liggen!
Laten we ons concentreren op ‘de titel’ en de mogelijke kandidaten!

Koploper Jan Groenendijk lijkt ‘op papier’ een iets makkelijker programma te hebben dan zijn directe belagers: (vanmorgen) Dolfing, (vanmiddag) Boxum en morgen afsluitend Kolk.
Nummer 2 uit de huidige tussenstand Simon Harmsma heeft op zijn lijstje één GMI staan te weten (vanmorgen) Sipma en verder nog Terweijden (vanmiddag) en morgen Ludwig.
De thans op de 3de plaats bivakkerende Alexander Baliakin krijgt vanochtend Kolk voorgeschoteld, vanmiddag dus Slump en in de afsluitende ronde (morgen) Sipma!

Voorafgaand aan de 12de ronde lijkt Groenendijk dus in een iets voordeliger situatie te verkeren voor de eindoverwinning dan zijn directe opponenten!
Lijkt ja, omdat . . .: It ain’t over till the fat lady sings the blues . . .!

Respect . . .

‘With all due respect’ vangen we aan met de partijen die vandaag waarschijnlijk wat minder in de spotlichten zullen staan!

Luuk Terweijden – Ron Heusdens:
Dat er mogelijk minder aandacht is voor deze partij werd vanaf ‘den eersten stoot’ gelogenstraft; tsjonge wat gingen beiden er direct ‘vol in’!
Romantici onder het dam-volk (wie of wat dat ook maar mogen zijn) konden hun hart ophalen; het was smullen!
Het duel moet door analisten maar eens goed onder het vergrootglas worden gelegd, want er gebeurden zaken op het bord waar een gewone damliefhebbers niets van begrijpt.
‘De computer’ begrijpt overigens wel dat Luuk de winst heeft gemist: 1-1.

Wouter Ludwig – Rick Hakvoort:
Ook hier was vanaf acquit het nodige aan de hand, maar vooralsnog vloeiden de zetten de dammers wat sneller uit de vingers dan in de vorige partij!
Na zo’n 25 zetten was de vraag: Wat is die KVO (= Korte Vleugel Opsluiting) waard?
In dit specifieke geval waren het aantal schijven die werden opgesloten, evenredig aan de schijven der opsluitende (5 om 5)!
De vraag of iemand er voordeel uit kon halen was nicht lange im frage (!); de opsluit-nemende weefde er rigoureus mee af (einde gijzeling)!
Daarna brak een langdurig interbellum aan, maar altijd komen de manschappen weer ‘kort’ tegenover elkaar te staan!
Na de 41ste zet nam Ludwig een doorbraak die beiden een dam (met een handvol schijven) opleverde; dat leek niet direct winnend voor Wouter, maar doordat Rick waarschijnlijk niet al te handig met de dubbeldekker omsprong gingen de punten naar wit: 2-0.

Matheo Boxum – Martijn van IJzendoorn:
Het lijkt erop dat de partijen waar wat minder de aandacht naar uitgaat (omdat andere partijen wat directer omgaan met de vraag wie NL-kampioen wordt) schreeuwen om aandacht!
Ook hier was het gelijk raak; in de analyse-kamer stonden Wiersma en Van Muijen dan ook vrij lang stil bij dit treffen!
Na zo’n 20 zetten stond er een heel origineel patroon op het bord en dan is de vraag altijd bij dergelijke (enigszins) onorthodoxe standen “Wat is het waard”?!?
Om één of andere reden fatsoeneerden de beide dammers de stelling echter binnen een viertal zetten!?!
Daarna leek er een langdurig, wederzijds, flankgevecht uit te rollen; dat werd echter minder tijdrovend dan gedacht!
Reeds op zet 36 ontglipte Martijn een zogenaamde vinger-zet (= een heel logische zet, met grote nadelige gevolgen); Matheo had toen geen moeite meer deze te verzilveren: 2-0.

Dan naar de schijnwerpers . . .

Gerlof Kolk – Alexander Baliakin:
Van Kolk mocht De Bal de aanval opzoeken; verdedigend hield de eerste alle opties open!
Dat is verstandig, maar het grootste probleem voor dammers is dat er in de regelementen (en daar houden we ons aan!) duidelijk staat omschreven dat men ‘om-en-om moet zetten’!
Door die zetdwang moet men vaak ideale standen verbreken en daardoor ontstaan vaak nog grotere problemen!!
Niet dat Kolk al snel in moeilijkheden terecht kwam (‘de computer’ had lange tijd zelfs voorkeur voor de stand van de Fries), want ook voor de aanvaller (Baliakin in dit geval) zijn er de nodige opbouw-problemen, maar de waarde van de beslissingen van nu, komen pas later aan het licht!
De gevolgen van dat alles leken heel langzaam wat in het voordeel van de zwarte schijven uit te komen, maar wit hield alles vooralsnog goed onder controle.
Toen Kolk het blijkbaar niet meer vertrouwde greep hij terug naar hetzelfde recept als gisteren (tegen Van IJzendoorn)!
Gerlof heeft ‘het offer’ (= het weggeven van één – of zelfs meerdere – schijven om daar later, liefst met rente, voordeel door te verkrijgen) tot kunst verheven, alhoewel ‘de rente’ uitbleef, zal hij tevreden zijn met de uitslag: 1-1.

Wouter Sipma – Simon Harmsma:
Voor Harmsma hoefde het allemaal niet direct al te heftig te gaan (menen wij op te hebben gemerkt!); hij zat als Maître natuurlijk ook tegen een Grandmaître!
Misschien was dat ook de reden dat Simon niet al te veel op zoek ging naar winst; Wouter wil altijd wel dammen, maar ook hij kwam niet in de buurt van enig voordeel!
Zo’n partij is nooit gemakkelijk voor de spelers, alhoewel dam-amateurs daar weleens wat lichtvaardiger over denken(!); het kwam allemaal best nog wel precies, maar aan de nauwkeurigheid van beide spelers mankeert niets: 1-1.

Martin Dolfing – Jan Groenendijk:
De manier van manoeuvreren op de 100-velden van Dolfing lijkt voor ons vooral op aaien (!) een partij grofstoffelijk opzetten is in ieder geval niet zijn stiel!
Van een zittende wereldkampioen (Groenendijk) mag men verwachten dat zijn pallet flink wat kleurenmogelijkheden heeft; nadat Jan in eerste instantie de aanval zocht, besloot hij op de 22ste zet deze persoonlijk af te breken om vervolgens mee te gaan in het ge-aai van zijn opponent!
Dit alles bracht geen van beiden iets; laten we zeggen dat de dammers niet meer ’tot het gaatje’ gingen, en dat is met nog een middag-partij voor de boeg waarschijnlijk niet geheel on-slim; 1-1.

De situatie . . .

De situatie in het tussenklassement is nu, met nog twee ronden te gaan, nagenoeg onveranderd: Groenendijk op kop, op één punt gevolgd door Harmsma en één punt daar weer achter Baliakin.
Daarachter staan Sipma en Slump, die de 3 punten achterstand op de koploper naar alle waarschijnlijkheid niet meer in zullen lopen, maar ze komen nog wel voor ander edelmetaal in aanmerking!
Waarlijk zo is . . .!

De zevende ronde . . .

Ook in het NK Dammen voor Vrouwen is de spanning flink aan het stijgen.
De twee koplopers Tkachenko en Kruysmulder hebben ‘op papier’ tegenstanders van ongeveer hetzelfde kaliber!
Darya moet nog tegen (vanmorgen) Doumesh, dan (vanmiddag) tegen Bintsarovska en morgen nog tegen Schouten.
Fleur speelt vanmorgen tegen dezelfde Schouten en vanmiddag tegen De Vries om morgen af te sluiten tegen Scholtens.
Bintsarovska, die op 1 punt achterstand volgt, krijgt vanmiddag dus Tkachenko, en verder nog (vanmorgen) Poepjes-Koopman en morgen Rijgersberg; dat lijkt een programma met mogelijkheden voor Yulia!
Ook nummer 4 van de huidige tussenstand, De Vries, is gezien haar programma nog niet geheel kansloos, alhoewel ze ten opzichte van de beide koploopsters nog wel 2 punten moet in zien te halen!
Nicole treft in ieder geval nog: (vanmorgen) Cnossen, (vanmiddag) de clash met Kruysmulder en ze sluit morgen af tegen Poepjes-Koopman.

De partijen . . .

Sarah Rijgersberg – Lisa Scholtens:
Rijgersberg begon gelijk met het opzetten van een zogenaamde Roozenburg-aanval (genoemd naar de voormalige wereldkampioen Piet Roozenburg); Scholtens speelde deze ‘volgens het boekje tegen’!
Naar de reden kunnen we slechts gissen, maar na een tiental zetten had Lisa er genoeg van en besloot tot een ‘grote’ afruil!
Daarna duurde het bijna 20-tal zetten voordat er weer enige tekening in de strijd kwam!
De lucht leek niet weer in de partij terug te keren, totdat Lisa ineens heel raar in de fout ging, waardoor ze op klaarlichte dag een schijf verloor!
Sarah had daarna met de winstvoering geen probleem: 2-0.

Tanya-Marie Cnossen – Nicole de Vries:
Als dammer kan men Cnossen het beste vergelijken met een diamant, maar nog wel een ruwe!!
Er moet nogal wat gepolijst worden, zo lijkt het tenminste!
Haar aanvalsdrift is bijna spreekwoordelijk, maar misschien moet ze de woorden van voormalig wereldkampioen schaken Bobby Fisher ter harte nemen: “My opponents make good moves too. Sometimes I don’t take these things into consideration”!
Over ‘het dam-geslacht De Vries’ hebben we al eerder verhaald; ze doen bij voorkeur goede zetten: 0-2.

Iepie Poepjes Koopman – Yulia Bintsarovska:
Poepjes probeerde de stand op het bord wat overzichtelijk te houden, maar ze kon niet verhinderen dat ze in de verdediging werd gedrukt!
Eénmaal in de aanval weet Bintsarovska heel goed de pijnpunten bij de verdedigende partij te vinden.
Iepie probeerde zich nog via een offer lucht te verschaffen; de ademnood bleef: 0-2.

Darya Tkachenko – Vitalia Doumesh:
Het is eenieder wel duidelijk dat Doumesh, voor een speler van haar kaliber, een ronduit dramatisch toernooi speelt.
Dat kan altijd natuurlijk, maar dat houdt niet in, dat Vitalia ineens niet meer kan dammen.
Tegen de (in deze partij) ook niet van dadendrang overlopende Tkachenko was er lange tijd dan ook niets aan de hand.
Een door de Doumesh zelf (op de 34ste zet) ingezette 2-om-2 leek haar (zwarte) stand wat in tweeën te splitsen en zorgde er in ieder geval voor dat wit een prima verdediging in handen kreeg gespeeld!
Uiteindelijk wist Vitalia op een knappe manier alles binnen de perken te houden; het remise-eindspel werd, zoals gebruikelijk, door de witspeler (te) lang uitgemolken, maar het veranderde niets meer aan het resultaat: 1-1.

Fleur Kruysmulder – Jacqueline Schouten:
Kruysmulder openende pittig (35-30) Schouten reageerde on-pittig (19-24 x23); daarna bleef alles vrij overzichtelijk.
De al eerder aangehaalde ‘klassieke structuren’ (het ogenschijnlijk, vanwege de symmetrie, volkomen gelijkwaardige stand) zijn echter zeer verraderlijk; vaak zijn kleine details bepalend!
Zo ook nu(!); uiteindelijk was, in een 9-om-9, één achtergebleven schijf (op veld 15) fataal voor Jacqueline!
Het was imponerend hoe secuur Fleur de partij in winst omzette: 2-0.

Usio conclusio . . .

Kruysmulder aan de leiding met Bintsarovska en Tkachenko ‘op één punt’!
De Vries zit ‘één punt’ daar weer achter op het vinkentouw, zeker wat ‘het podium’ betreft.

Snel eten, even rusten en dan de wei weer in!